Pokazywanie postów oznaczonych etykietą postępowanie administracyjne. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą postępowanie administracyjne. Pokaż wszystkie posty

piątek, 20 maja 2011

Likwidacja postępowań gospodarczych i ujawnianie danych przez ABW

Rada Ministrów 17.05.2011 przyjęła projekt nowelizacji KPC, zakładającej likwidację jednego z postępowań odrębnych - mianowicie postępowania w sprawach gospodarczych. Deklarowany cel - uproszczenie i przyspieszenie postępowania procesowego, wzmocnienie systemu egzekucji oraz umożliwienie eksmisji z lokalu do noclegowni lub schroniska. Argumentacja dla takiego posunięcia wydaje się być słuszna - jako że nie przedmiot postępowań gospodarczych i zwykłych nie różni się od siebie niczym; różnica dotyczy jedynie grupy podmiotów, jakie są stronami obydwu rodzajów postępowań. Posunięcie to stanowić ma także odpowiedź na oczekiwania i postulaty, wnoszone wielokrotnie przez organizacje zrzeszające przedsiębiorców. 

Na czym polegać mają zmiany? 
  1. zaostrzenie prekluzji dowodowej - sąd pominie pismo procesowe wniesione po terminie, poza 3 wyjątkami:  a) gdy opóźnienie w dostarczeniu dowodów i prezentacji twierdzeń nie wystąpiło z winy strony; b) gdy ich uwzględnienie nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy; c) gdy wystąpiły inne wyjątkowe okoliczności (pytanie - jak interpretowana będzie owa wyjątkowość - pojęcie bardziej niż szerokie)
  2. zwiększenie roli przesłuchania informacyjnego stron, mającego miejsce przed wszczęciem właściwego postępowania dowodowego - nie tylko do ustalenia kwestii spornych i próby ich wyjaśnienia, ale także do np. przytoczenia lub uzupełnienia przez strony twierdzeń, udzielenia koniecznych wyjaśnień
  3. możliwość zaskarżenia rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji, który uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia
  4. szersza możliwość złożenia zażalenia na postanowienia wydane w sprawach wpadkowych przez sąd II instancji
  5. uchylenie przepisu przewidującego umorzenie procesu cywilnego w przypadku ogłoszenia upadłości pozwanego, obejmującej likwidację jego majątku - zamiast tego, obligatoryjne zawieszenie postępowania w każdym wypadku upadłości
  6. rezygnacja z nowacyjnego zabezpieczenia roszczeń pieniężnych wynikających z prawa własności intelektualnej (zobowiązania pozwanego do zapłaty określonej kwoty pieniężnej na rzecz drugiej strony  przed merytorycznym rozstrzygnięciem sporu) - z uwagi na brak uzasadnienia ustanowienia formy zabezpieczenia w postaci wpłaty z góry bardzo wysokich nierzadko kwot; ustawodawca stoi bowiem na stanowisku, iż sprawach dotyczących własności intelektualnej istotne jest zabezpieczenie roszczeń niepieniężnych
  7. umożliwienie wytoczenia powództwa na rzecz osoby fizycznej przez organizację pozarządową dopiero po pisemnej zgodzie od tej osoby na takie działanie
  8. podwyższenie kar grzywien, jakie komornicy mogą stosować w toku egzekucji - nieuzasadniona odmowa wyjaśnień (z 500 zł do 2000 zł), przeszkadzanie w przeprowadzaniu czynnościach komorniczych (z 200 zł do 1000 zł), nieudzielanie informacji przez pracodawcę w egzekucji z wynagrodzenia za pracę (z 500 zł do 2000 zł)
  9. możliwość eksmisji do noclegowni lub schronisk dłużnika, któremu kazano opróżnić lokal mieszkalny – np. z powodu stosowania przemocy w rodzinie, rażącego naruszania porządku publicznego, nieposiadania tytułu prawnego do lokalu 
>>>

Jako ciekawostka - NSA, oddalając 18.05.2011 skargę kasacyjną ABW, nakazał tej ostatniej rozpoznanie merytoryczne wniosku Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka w przedmiocie ujawnienia ilości prowadzonych przez ABW podsłuchów (tzw. kontroli operacyjnej) i innych form inwigilacji w latach 2002-2009.

Wszystko rozbija się, od 2 lat, o to, czy żądane informacje są informacjami publicznymi (i winny być udostępniane w trybie Ustawy o dostępie do informacji publicznej - stanowisko HFPC), czy też nie i stanowią tajemnicę państwową (i nie mogą być udostępniane w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej - stanowisko ABW). Spór rozpoczął się w kwietniu 2009, gdy Fundacja wniosła skargę do WSA w Warszawie, który wyrokiem ze stycznia 2010 stwierdził bezczynność ABW, która - zdaniem sądu - winna była udzielić żądanych informacji; informacji nie udzielono, zaś odmowa nie miała (przewidywanej przepisami) formy decyzji administracyjnej.

NSA, pierwszy raz zajmując się sprawą w lipcu 2010, na skutek kasacji ABW od wyroku WSA, zarzucił WSA brak jakiegokolwiek zajęcia stanowiska wobec meritum sporu - tego, jaki jest charakter żądanych przez Fundację informacji. WSA, drugi raz rozpoznając wniosek, w listopadzie 2010 uznał żądanie Fundacji - wniosek do szefa ABW dotyczył informacji publicznej, bo Agencja jest organem publicznym. Zapytanie dotyczyło kwestii faktów, a zgodnie z w/w ustawą informacją publiczną są dane o zasadach funkcjonowania podmiotów publicznych, w tym "o prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach".

ABW kolejny raz złożyła kasację, sprawa znów trafiła do NSA, który przyznał rację Fundacji.

czwartek, 4 listopada 2010

Sezon odwołań uważam za rozpoczęty

W dniu 02.11 upłynął mi termin do składania odwołania od decyzji Komisji Egzaminacyjnej przy okolicznej OIRP odnośnie nieprzyjęcia mnie na aplikację radcowską. Pisałem już o tym - tak, magiczne 99 punktów, czyli zabrakło 1. 

Pisanie odwołania trwa, to wymaga czasu, jest trudne, trzeba sensownie pisać, uzasadniać, argumentować – przepisywać coś tam z komentarzy (tezy pasujące) bo w Lexie wcale wszystkiego nie ma (jest – ale z wydawnictw Zakamycze, Lex i WK – a to nie cały rynek prawniczy, co z Beckiem i LexisNexis?). I do tego – wpleść umiejętnie konkretne orzeczenia administracyjne (WSA, NSA) w kwestii tego, jak pytania powinny/nie powinny być formułowane, jako potwierdzenie swoich racji.

No chyba, że ktoś wychodzi z założenia, że chce wysłać cokolwiek – tylko po co w ogóle siadać do pracy? Szkoda czasu. Byle jakie odwołanie nie ma na co liczyć – bo na pewno nie na uwzględnienie. Jak czytałem gdzieniegdzie, że ludzie w godzinę to napisali czy jedno popołudnie... Cóż, świadczy to o dużej pewności siebie. Czyżby nie zbyt dużej?

Mnie - dokładnie zajęło pięć wieczorów po pracy, po 4 h każdy, plus kilka godzin na kosmetyczne kwestie, już po. Efekt? W moim odczuciu - zadowalający, przeszło 30 stron, sporo argumentów, zestawione różne poglądy i wskazane palcem, nawet i łopatologicznie miejscami, oczywiste błędy. Podważałem 5 pytań - z tego, co widziałem, można było więcej, jednak po co, gdy zgodnie z kluczem odpowiedzi przyznano mi za nie punkty jako za prawidłowe odpowiedzi. Choć słyszałem o takich, co podważali wszystko. Z orzecznictwa wynika, że w przypadku udowodnienia wadliwości pytania, należy przyznać za nie punkt - tak jakby odpowiedź była prawidłowa. A jak ktoś miał niby dobrze zaznaczoną odpowiedź? Przecież drugiego punktu nie przyznają.

Niestety, optymizm opadł ze mnie bardzo szybko, gdy przeczytałem poniższą wypowiedź, w oryginale tutaj (pisownia oryginalna):

Nie chcę Was wszysrkich zniechęcać, ale przedstawię Wam po krótce jak będzie wyglądała cała sprawa z odwołaniem. Wiem to z autopsjii, bo w 2008 roku zdawałam na apl. adwokacką i zabrakło mi wówczas 1 (przeklętego) punktu. Moje odwołanie Ministerstwo rozpatrywało 1,5 miesiąca (i tak szybko),oczywiście z wynikiem negatywnym. Ich argumenty były zupełnie niedorzeczne, nikt nawet nie zwrócił tam uwagi na moje. Odpisywano po prostu z kopyta. Potem była skarga do WSA, następnie wyrok I Instancji uwzględniający moje racje zamiast 189 pkt powinnam uzyskać 192 (tak o 3 pkt więcej – tyle było błędów w teście). Ale nic to MS wniósł skargę kasacyjną. I dopiero 29 września 2010 roku (po ponad 2 latach od egzaminu) NSA oddalił skargę kasacyjną i wreszcie mój triumf się uprawomocnił. Nie liczcie, że u Was będzie inaczej. Wiem przykre, ale nie życzę najgorszemu wrogowi tego co ja przeżyłam, gdy pełna nadziei otwierałam przesyłkę z decyzją MS, a tu….utrzymuje w mocy zaskarżoną uchwałę. Więc nie liczcie, że rozpoczniecie aplikację w styczniu….Minister pomimo bardzo licznych przegranych, co do tych samych pytań nawet nie wycofał skarg kasacyjnych. Taka jest linia decyzyjna dyrektor departamentu. Ale walczcie, satysfakcja wygranej jest ważna, ale z perspektywy czasu zastanawiam się czy było to warte. Przez rok ta walka stała się niemalże sensem mojego życia..
Czy ktoś to rozumie? Ja nie. Ewidentna złośliwość. Owszem, rozumiem - jak ktoś coś bez sensu napisał w odwołaniu w stylu Odwołuję się, bo chcę żeby mnie przyjęto itp. to faktycznie - sam bym takowego odwołania nie uwzględnił, bo gdzie jakieś argumenty? Jednakże weryfikacja poprawności pytań w teście z egzaminu wstępnego nie jest trudna i bardzo łatwo można było dojść do wniosku - moim zdaniem - iż 2-3 pytania podważać można z łatwością, bo po prostu zostały błędnie sformułowane i ich treść wraz z odpowiedzią wskazaną jako poprawna nie stanowiła zdania prawdziwego, przy zestawieniu tego z treścią przepisu, stanowiącego podstawę prawną takiej a nie innej odpowiedzi. Czyli - nieuznanie dobrze napisanego odwołania w sytuacji ewidentnej jest po prostu wykorzystaniem sytuacji, że można odwołania nie uznać, nawet gdy wszelkie przesłanki merytoryczne nakazują po prostu przyznać się do błędu i odwołanie właśnie uznać.

W WSA nie siedzą ludzie przypadkowi, zatem orzecznictwo tych sądów - czyli etap 2 odwoływania, gdy MS nie raczy uwzględnić odwołania, skarga do tegoż WSA - wydaje się być korzystne dla odwołujących się, i generalnie sąd ten staje po stronie kandydata, jeśli kwestionowanie danych pytań jest uzasadnione, a błędy ewidentne. I co z tego? Nic. Człowiek może mieć satysfakcję, iż ma korzystny wyrok... a MS i tak się odwołuje, skarżąc ten wyrok do NSA.

Efekt? Możesz mieć od początku rację, kwestionując pytania faktycznie błędne - co nie stoi na przeszkodzie Ministerstwu Sprawiedliwości:
  1. aby odwołania nie uznać, pisząc pewnie elaborat w zakresie naciąganej argumentacji przeciwnej do argumentacji odwołującego się 
  2. zaskarżyć prawidłową (wymuszoną przez to, co w 1) skargę do WSA, rozpoznaną najpewniej również na korzyść odwołującego się, do NSA
Ale, ktoś zakrzyknie, uniesiony świętym oburzeniem - przecież MS ma do tego prawo! Tak, zgadza się. Ma prawo. Tylko jaki jest sens zaskarżania do oporu każdego orzeczenia w sytuacji, gdy pobieżna nawet ocena całości zagadnienia wskazuje, iż MS szansy nie ma na ostateczną wygraną, jako że byki w teście są ewidentne? Kto ponosi koszty tego odwoływania? Skarb Państwa z jednej strony. Wymęczony i sfrustrowany odwołujący się - ponoszący koszty pełnomocnika fachowego dla sporządzenia skargi do NSA - bo trzeba. Czego dowodzą kolejne przegrane ostatecznie przez MS sprawy? Że testy są przekombinowane - albo zamiast pytań są kazusy, albo trzeba dokonywać dodatkowych założeń (których równocześnie instrukcja do testów... wprost zakazuje) bo bez nich pytanie i odpowiedzi nie pasują do podstawy prawnej, albo okazuje się że błędów jest więcej niż jeden w pytaniu.

Jak opisała to osoba, którą cytuję powyżej - walka trwa ok. 2 lata. Sama cytowana w międzyczasie dostała się do KSSiP. I chyba także większość - o ile nie każdy - z odwołujących się nie czeka na pozytywne w końcu rozpoznanie ostatecznego odwołania, i po prostu przystępuje do kolejnych egzaminów wstępnych w następnym roku. Szkoda czasu, po prostu. Nie powinno być zatem tak, iż w przypadku uznania odwołania za zasadnego, w wyniku czego okazuje się, że odwołujący powinien zostać jednak przyjęty na aplikację, na którą go nie przyjęto - takiej osobie Skarb Państwa winien zwrócić, poza zasądzonymi kosztami postępowania itp., także kwotę związaną z poniesionym ponownie kosztem egzaminu wstępnego? Ale to na pewno tylko przejaw mojej naiwności. Bo cała ta sytuacja pokazuje, że MS - na przykładzie tej kwestii - ze sprawiedliwością ma tyle wspólnego, że ma ją w nazwie.

Póki co - za jakiś czas zadzwonię do OIRP, żeby dowiedzieć się, kiedy moje odwołanie dotarło do MS. 

Dla zainteresowanych - cała dyskusja w serwisie Iurista na powyższy temat, także w zakresie tego, czy i dlaczego (moim i nie tylko moim zdaniem) nie powinno się nikomu podrzucać gotowych odwołań.