Pokazywanie postów oznaczonych etykietą policja. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą policja. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 2 czerwca 2011

Policjanci bez matury i dziurawy spis

W Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych pojawił się projekt nowelizacji Ustawy o Policji, w myśl której zniesiony może zostać obowiązek posiadania minimum wykształcenia średniego przez kandydatów do służby. Powód? Mało chętnych do służby. Zatem komendant wojewódzki policji będzie mógł wyrazić zgodę, by osoba bez matury kandydowała do służb - z zastrzeżeniem, iż chodzi o oddziały prewencji.

Pozostałe wymogi nie zmieniają się:
  • obywatelstwo polskie
  • nieposzlakowana opinia
  • brak skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe (furtka - możliwość przyjęcia do służby skazanych za wykroczenia skarbowe)
Skorzystanie z ułatwienia będzie możliwe, jeżeli w toku postępowania kwalifikacyjnego stwierdzono, że kandydat wykazuje szczególne predyspozycje do tej służby. Dziwne - a raczej po prostu niedopracowane (może celowo?) - ponieważ nie wskazano ani nie określono, jak te predyspozycje, w czym miały by się objawiać.

>>>

GIODO (pozdrowienia - mój wykładowca) przeprowadził w GUSie w dniach 18-22.04.2011 kontrolę, w ramach której stwierdził, iż system do prowadzenia obowiązkowego spisu powszechnego nie jest zabezpieczony na wypadek ataków hakerskich. Dane ze spisu - dane osobowe zameldowanych w lokalu, adresy - mogą bez większych trudności zostać wyciągnięte z formularzy spisowych.

GIODO, co ciekawe, uznał, iż GUS zastosował niezbędne środki organizacyjne, które powinny służyć do przetwarzania danych zgodnie z rozporządzeniem - zaś jego zastrzeżenia dotyczą jedynie zabezpieczenia samych zgromadzonych już w czasie spisu danych. Konkretnie, chodziło o sytuacje, gdy można było, podszywając się za osobę, wypełnić w jej imieniu elektroniczny formularz spisu - np. danymi ze sprawozdań partii politycznych. Uwierzytelnianie odbywa się poprzez podanie numeru NIP lub PESEL - a wejść w posiadanie tych danych można dość łatwo.

Innymi słowy - błędy są, ale GIODO spisu nie wstrzyma z ich powodu. Natomiast z pewnością ujawnienie takiego stanowiska nie wpłynie pozytywnie na ilość osób, które spiszą się elektronicznie. Nie mówiąc o tym, że można mieć - w tej sytuacji - obiekcje co do wiarygodności wyników spisu.

wtorek, 17 maja 2011

Doręczanie bezpośrednio przez pełnomocników - za wolne i ryzykowne?

To mnie zaciekawiło, ale i zdziwiło. Otóż wyczytałem, iż Senat planuje wprowadzić zmiany w KPC w ten sposób, aby adwokaci i radcowie prawni uczestniczący w procesie nie musieli doręczać sobie wzajemnie pism. Czyli chcą znowelizować art. 132 KPC, który mówi:
Art. 132 KPC § 1.W toku sprawy adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy oraz radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa doręczają sobie nawzajem bezpośrednio odpisy pism procesowych z załącznikami. Do pisma procesowego wniesionego do sądu dołącza się dowód doręczenia drugiej stronie odpisu albo dowód jego wysłania przesyłką poleconą. Pisma, do których nie dołączono dowodu doręczenia albo dowodu wysłania przesyłką poleconą, podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia tego braku. (...)
Jest to o tyle dziwne, że jest to przepis dość nowy - uchwalony w roku 2009, obowiązujący od 2010. We wcześniejszej wersji dotyczył tylko adwokatów i radców prawnych, a obowiązywał jedynie w postępowaniu w sprawach gospodarczych. Skąd zatem zmiana? Zrozumiana była poprzednia - na stan taki, jak obecnie, aby odciążyć i tak zawalone pracą sekretariaty sądów, umożliwiając wymianę pism procesowych samym pełnomocnikom fachowym stron, którzy zostali obarczeni jedynie obowiązkiem złożenia samego pisma (już bez odpisów, za to z dowodem nadania go drugiej stronie) do sądu - gdzie wystarczyło, aby sędzia się zapoznał z jego treścią, nie musząc wydawać zarządzenia w przedmiocie doręczenia odpisu drugiej stronie. 

Argumentacja jest taka - obecny stan prawny nie przyspiesza, a spowalnia - bo pełnomocnik fachowy najpierw musi nadać przesyłkę do drugiej strony, aby dowód nadania dołączyć do egzemplarza pisma składanego do sądu; oznacza to więcej pracy biurowej dla pracowników kancelarii pełnomocnika strony, co może wpłynąć na wzrost kosztów prowadzenia kancelarii, a co za tym idzie - całości usług świadczony przez pełnomocnika. Koszty większe zaś, które poniosłyby sądy, nie były by tak dotkliwe, jako że płacą ryczałtem za nadawane i tak w wielkich ilościach przesyłki. 

Trudno zgodzić się z opinią jednego z cytowanych w prasie pełnomocników, który raczył był stwierdzić, iż:
Na rozprawie sąd traci czas na ustalanie, czy wszyscy dostali te same pisma, co są w aktach. Przerzucenie na strony reprezentowane przez pełnomocników obowiązku doręczania sobie pism zwiększyło też ryzyko prowadzenia spraw.
Ryzyko? Jakie ryzyko? Co tu zmienia fakt, że trzeba:
  1. do jednego- strony przeciwnej - wysłać pismo - przecież szybciej, niż do sądu i czekać, aż sąd wyśle do niego (no chyba że ktoś gra na czas, bo np. wynagrodzenie ma od pisma/terminu/czynności, a nie np. zryczałtowane czy związane z rezultatem)
  2. do drugiego - sądu - wysłać to samo pismo z dowodem nadania go numerowi 1
Ja problemu nie rozumiem, a pojęcia ryzyka w tym kontekście - tym bardziej. Jak każdy pełnomocnik wyśle wszystkim stronom pismo, to problemu nie widzę - bo niewątpliwie strony te pismo dostaną szybciej, niż w wariancie: przychodzi do sądu, sekretarz znajduje akta, przedkłada sędziemu z pismem, sędzia daje zarządzenie o przesłaniu, sekretarz wykonuje. Oczywistym jest, że to w takich właśnie sytuacjach - czekania na doręczenie przez sąd - dochodziło do wypadków, gdy pismo nie dotarło na czas do strony, albo w ogóle nie zostało wysłane, albo sędzia stwierdza, że doręczy na rozprawie, otrzymujący pismo jest zaskoczony i wnosi o odroczenie terminu celem umożliwienia mu ustosunkowania się do jego treści. 

Ja mam nadzieję, że z tej nowelizacji nic nie wyjdzie. 

>>>

Z cyklu - humorystycznie, a konkretniej - czarny humor: komendant policji może po pracy bezkarnie kopać ludzi. Podwładni legitymowali jakiś ludzi, a komendant, nie będąc na służbie, się wtrącił, i rzekomo kopnął jednego z legitymowanych. Wydał też kilka innych poleceń. Zarzucono mu (231 KK) przekroczenie uprawnień. Zaś jego pełnomocnik twierdzi, iż zarzut jest chybiony - komendant był przecież po służbie. Czyli - zarzucić mu po służbie nic nie można, ale w tej samej sytuacji może do woli dyrygować podwładnymi. 

Nie trzeba mówić, że specjaliści karniści wyśmiali, delikatnie mówiąc, tak krętackie rozumowanie. Ciekawe, co na to powie sąd.

środa, 15 grudnia 2010

Inspektorzy transportu drogowego pomogą policji

Zaczynając od rzeczy mniej optymistycznych z punktu widzenia kierowców (do których jeszcze się nie zaliczam). Już od Sylwestra, czyli ostatniego dnia b.r. - z pewnością celowo, aby sprawdzić i dać pole do popisu wyposażonym w nowe kompetencje - kto będzie mógł uhonorować kierowcę mandatem? Policjant li tylko? Nic bardziej mylnego. Art. 129a Ustawy prawo o ruchu drogowym, dodany przez tzw. ustawę fotoradarową, umocował w tym zakresie także inspektorów transportu drogowego. 

Kiedy będą mogli oni interweniować? W dwóch przypadkach:
  1. gdy zachodzi podejrzenie prowadzenia auta w stanie nietrzeźwym lub po narkotykach 
  2. gdy prowadzący „rażąco naruszył przepisy ruchu drogowego lub spowodował zagrożenie jego bezpieczeństwa”
Pierwsze sformułowanie - jasne i precyzyjne, są alkomaty i stosowne, znane, formy badania i sprawdzenia obiektywnie czy i na ilu gazach kierowca jechał, i czym się wspomagał. Nieco bardziej enigmatycznie, bardzo delikatnie mówiąc, brzmi drugi przypadek - bo co to jest rażące naruszenie zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego? Moim zdaniem - każde zachowanie kierującego, naruszające jakiekolwiek przepisy ruchu drogowego - skoro przepisy te mają zapewnić bezpieczeństwo na drodze.  Oczywiście, kierujący będzie kwestionował uprawnienie inspektora do interwencji np. w sytuacji braku włączenia świateł - zaś inspektor - odwrotnie, żeby usprawiedliwić wydanie mandatu. 
 
Ja rozumiem - trudno by wyczerpująco wskazać wszelkie okoliczności, w jakich interwencja inspektorów miała by być dopuszczalna. A tak, wychodzi na to, że owi inspektorzy ruchu drogowego prawie zrównają się w kompetencjach - w zakresie karania kierowców - z policją. Wydaje mi się, iż nie po to wprowadza się takie kompetencje, aby nie były wykorzystywane - więc jestem gotów się założyć, że na górze będzie zawsze inspektor, i sądy będą przyznawały racje zupełnie autonomicznym odczuciom co do stopnia zagrożenia, jakie kierować będą danym inspektorem, uznając: skoro mandat wystawił, to naruszenie było rażące. 
 
Czy taka dowolność jest słuszna? Kto miałby zweryfikować, czy inspektor słusznie ocenił daną konkretną sytuację, czy miał prawo do interwencji i wystawienia mandatu?

Kierowco! Uważaj! W Sylwestra, poza czającymi się w krzakach policjantami, czaić się już tam będą mogli inspektorzy transportu drogowego. I nie musisz być TIRem, aby im podpaść...

>>>

Wiadomość pozytywna - uproszczenie w zakresie rozliczeń podatkowych odnośnie kwestii odliczania od podatku wydatków poniesionych na internet. Od początku 2011 do skorzystania z ulgi internetowej od przyszłego roku wystarczy dowód wpłaty. Niestety, oznacza to w praktyce - AD 2010 rozliczamy po staremu, gromadząc jeszcze faktury. Za sam rok 2011 wystarczy archiwizować dowody wpłat. 

Drugie udogodnienie - z ustawy znika zapis wskazujący, że ulga dotyczy wydatków z tytułu użytkowania sieci w lokalu będącym miejscem zamieszkania. Czyli - odliczyć będzie można także wydatki poniesione na internet mobilny (notebooki), coraz bardziej popularny. 

Jakie warunki musi spełniać dokument stwierdzający poniesienie wydatków:
  • dane identyfikujące kupującego (nabywcę usługi)
  • dane identyfikujące sprzedającego (operatora)
  • rodzaj zakupionej usługi (dostęp do sieci)
  • kwotę zapłaty.
Oczywiście, dokument musi być wystawiony na (rachunek uregulowany przez) podatnika rozliczającego podatek. 

Co więcej - możliwe od przyszłego roku będzie również rozliczenie wydatków poniesionych także na korzystanie z kawiarenek internetowych. Tu jednak ustawodawca dodał wymóg - taki wydatek musi zostać udokumentowany już fakturą (co ma wskazać na nabywcę usługi).

Bez zmian pozostają obowiązki - na fakturze za internet muszą być dane obydwojga małżonków (o ile rozliczają się razem), i w wypadku dostarczania przez operatora kilku usług (pakiet - np. internet, telewizja, telefon) z faktury winno wynikać jednoznacznie, jaki koszt nabywca ponosi z tytułu samego korzystania z internetu. Utrzymuje się także kwota, do jakiej można dokonać rocznie odliczenia - 760 zł.